Kiedy ratyfikujemy Konwencję Praw Osób Niepełnosprawnych? Zobowiązanie

Głos Nauczycielski - miniatura

Autorka: Halina Drachal

We wszystkich 27 krajach Unii Europejskiej żyje około 80 mln osób niepełnosprawnych. Co szósty jej obywatel ma ograniczoną sprawność w różnym stopniu od lekkiego do znacznego.

 

Ludzie ci na ogół żyją w ubóstwie, bowiem nie mogą w pełni uczestniczyć ani w życiu społecznym, ani w gospodarczym. Powodem są bariery środowiskowe istniejące w otoczeniu tych ludzi i w postawach osób zdrowych i sprawnych.

Zgodnie z europejską strategią w sprawie niepełnosprawności przyjętą w 2010 r. Europa ma stać się kontynentem bez barier, w którym człowiek o ograniczonej sprawności będzie mógł korzystać z pełni praw dokładnie w tym samym stopniu, co ludzie zdrowi. Termin realizacji tego szczytnego założenia wyznaczono na rok 2020. Ale korzystanie z pełni praw oznacza usunięcie barier, które to wciąż uniemożliwiają.

23 grudnia 2010 r. Unia Europejska ratyfikowała Konwencję Praw Osób Niepełnosprawnych, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 13 grudnia 2006 r. (podpisaną przez wszystkie państwa członkowskie oraz przez UE w 2007 r.).

- Unia Europejska nie tylko wykonała największy krok w swojej historii, ale także wysłała pozytywny sygnał do tych krajów członkowskich, które jeszcze Konwencji nie ratyfikowały. Już czas podjąć to zobowiązanie w stosunku do praw osób z niepełnosprawnością” – mówił Yannis Vardakastanis, przewodniczący Europejskiego Forum Osób Niepełnosprawnych.

Konwencję ratyfikowało do tej pory, a więc przyjęło do swojego porządku prawnego 16 państw unijnych. Niestety, nie ma wśród nich Polski. A ponieważ ta międzynarodowa umowa dotyczy wolności i praw człowieka, więc zgodnie z art. 89 Konstytucji RP jej ratyfikacja przez prezydenta RP wymaga zgody parlamentu wyrażonej w ustawie.

- Ratyfikacja Konwencji, to znaczy zobowiązanie się państwa do przestrzegania jej postanowień, wprowadzenia ich do systemu prawnego, planowania strategicznego i różnych polityk oraz procedur i praktyk w Polsce, choć niekoniecznie w krótkim czasie, poważnie zmieni nie tylko sytuację osób niepełnosprawnych, ale także jakość demokracji i jakość społeczeństwa – twierdzi Krystyna Mrugalska, wiceprezes Polskiego Forum Osób Niepełnosprawnych (wywiad z Nią w następnym numerze GN). Ratyfikowanie Konwencji oznacza, iż uzyskuje ona moc prawną ponad krajowymi regulacjami ustawowymi, uznając wyższość jedynie Konstytucji RP. Organizacja Narodów Zjednoczonych wprowadziła też do Konwencji instrumenty monitorowania i wpływania na wdrażanie Konwencji w krajach, które ją ratyfikowały.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, w którego strukturach znajduje się Biuro Pełnomocnika ds. osób niepełnosprawnych, dość enigmatycznie odpowiedziało Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, że prowadzona jest szczegółowa analiza zgodności ustawodawstwa krajowego z postanowieniami konwencji. Z pytaniem dlaczego nasz kraj tej umowy międzynarodowej nie ratyfikował i jakie są czynione kroki dla zrobienia tego zwróciliśmy się również do przewodniczącego Sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

Zgodnie z Konwencją ONZ do osób niepełnosprawnych zalicza się te osoby, które mają długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, co może w oddziaływaniu z różnymi barierami utrudniać im pełne i skuteczne uczestnictwo w życiu społecznym na równych prawach z innymi osobami. Ta definicja sytuuje bariery nie po stronie osoby niepełnosprawnej, lecz środowiska, w którym ona żyje. Jest to więc zupełnie nowe podejście. Co prawda pojawiło się ono już w latach osiemdziesiątych XX wieku ogłoszonych przez Narody Zjednoczone Dekadą Osób Niepełnosprawnych i choć wiele się od tamtej pory zmieniło, to tak naprawdę dopiero teraz może dojść do prawdziwego przełomu. Sprzyja temu coraz większa świadomość społeczeństwa, bo choć to ludzie zdrowi i sprawni zbudowali ten świat nie przewidując, że i ich może dotknąć nieszczęście oraz zwyczajna starość, kiedy istniejące bariery im także utrudnią życie, to jednak coraz częściej zaczynają zdawać sobie z tego sprawę. Sprzyja temu także gwałtowny rozwój techniki, która umożliwia osobom niepełnosprawnym włączanie w pełen nurt życia. Choćby prace nad syntetyzatorami mowy, wózki coraz lepiej wyposażone, aparaty słuchowe najnowszych generacji. To wszystko sprawi, że świat wokół nas stać się może przyjaźniejszy także dla osób słabszych. Można powiedzieć, że najwyższy już czas na zmiany wobec starzejących się społeczeństw niemal wszystkich krajów starej Europy.

I choć tak naprawdę zmiana zaczęła się od zrozumienia, że dzięki wsparciu ludzie niepełnosprawni mogą uczyć się, pracować i korzystać z różnych dóbr tak jak wszyscy inni wiele zależy właśnie od edukacji, o której mówi art. 24 Konwencji. Stanowi on, iż Państwa – Strony, mając na celu realizację prawa osób niepełnosprawnych do edukacji bez jakiejkolwiek formy dyskryminacji i na zasadach równości, zagwarantują system edukacji integracyjnej na wszystkich etapach edukacyjnych oraz kształcenia ustawicznego. Zagwarantują, że osoby niepełnosprawne otrzymają wsparcie w ramach powszechnego systemu edukacyjnego umożliwiające ich efektywne kształcenie. Co oczywiście nie oznacza, że uczniów niepełnosprawnych mają przejąć szkoły masowe bez odpowiedniego przygotowania budynków i kadry, że należy zlikwidować szkoły specjalne i ośrodki, które w tej chwili zapewniają tym dzieciom wysoko specjalistyczną pomoc i sprawiają, że nie siedzą zamknięte w czterech ścianach własnych domów, ale nabywają nowe niezbędne kompetencje także społeczne. Ten artykuł mówi tylko i aż o tym w jakim kierunku mamy się zmieniać. I jest to bardzo poważne zobowiązanie nas wszystkich.

 

Kroki do ratyfikacji

Autor: poseł Sławomir Piechota, przewodniczący sejmowej Komisji Polityki Społecznej

Polska rozpoczęła proces zmierzający do ratyfikacji Konwencji z chwilą jej podpisania. Od tego momentu nie można w Polsce przyjmować (uchwalać, zarządzać) regulacji prawnych, które byłyby sprzeczne z Konwencją.

W ostatnich zaś latach - szczególnie w tej kadencji Parlamentu - wprowadzono nowe przepisy oraz podjęte zostały różne inne działania, zmierzające do ochrony praw osób niepełnosprawnych, a zwłaszcza służące przeciwdziałaniu dyskryminacji. M.in. wprowadzono tzw. ustawę o psie asystującym zapewniając prawo wejścia z psem pomagającym osobie niepełnosprawnej do wszystkich w zasadzie lokali publicznych - sklepów, restauracji, urzędów, przychodni... Renty olimpijskie przyznano również wszystkim zdobywcom medali na wszystkich igrzyskach paraolimpijskich oraz igrzyskach osób głuchych.

Podkomisja nadzwyczajna, której przewodniczę, pracuje nad projektem ustawy o dostosowaniu organizacji wyborów do potrzeb osób niepełnosprawnych. Trwają prace nad ustawą o zmianie ustaw o służbie cywilnej i pracownikach samorządowych, której skutkiem ma być zwiększenie zatrudnienia osób niepełnosprawnych w administracji publicznej i innych jednostkach publicznych. Reprezentuję wnioskodawców w tych pracach.

Rząd kończy prace nad ustawą o polskim języku migowym (pracami tymi kieruje Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych). Uproszczono od roku 2009 procedurę przekazywania 1% podatku PIT na rzecz organizacji pożytku publicznego dzięki czemu nastąpił wzrost ponad 3-krotny kwot przekazanych organizacji pożytku publicznego. Beneficjentem są również organizacje działające na rzecz osób niepełnosprawnych. Wzorcowo przystosowano do potrzeb osób niepełnosprawnych budynki Sejmu oraz Kancelarii Premiera, by innym dać dobry przykład, zobowiązujący do przeprowadzenia podobnych prac we wszelkich obiektach użyteczności publicznej. Pomimo kryzysu zwiększono środki dla uczestników warsztatów terapii zajęciowej oraz podniesiono o 25 proc. wysokość świadczenia pielęgnacyjnego.

Te wszystkie działania stanowią konkretne kroki ku pełnemu wprowadzeniu w Polsce Konwencji o Prawach Osób Niepełnosprawnych.

Źródło: "Głos Nauczycielski" nr 8, 23 lutego 2011

 

Pliki do pobrania:

 

  • 1 procent podatku dla organizacji pożytku publicznego (OPP)
  • Darowizny dla PFON
  • Kupuj z FaniMani
  • Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych
  • Bezpłatne porady i wsparcie dla osób niepełnosprawnych
  • Twoje prawa w podróży - film instruktażowy
  • Informacje o PFON w języku migowym
  • Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia
  • Projekt: Nowe perspektywy dialogu: model deliberacji i narzędzia IT w procesach decyzyjnych
  • Projekt: Uczmy się! – Opracowanie modułów szkoleniowych dotyczących niepełnosprawności dla kadr instytucji kształcenia zawodowego i wyższego
  • Projekt: Wdrażanie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych – wspólna sprawa
  • Europejskie Forum Osób Niepełnosprawnych (EDF)
  • Forum Dostępnej Cyberprzestrzeni
  • Koalicja Równych Szans
  • Ogólnopolska Federacja Organizacji Osób Niesprawnych Ruchowo
  • Polski Związek Głuchych
  • Polski Związek Niewidomych
  • Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną
  • Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym
  • Polskie Stowarzyszenie Diabetyków
  • Lubelskie Forum Organizacji Osób Niepełnosprawnych
  • Wrocławski Sejmik Osób Niepełnosprawnych
  • Warmińsko-Mazurski Sejmik Osób Niepełnosprawnych
  • Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych
  • Stowarzyszenie Otwarte Drzwi
  • Fundacja Inwalidów i Osób Niepełnosprawnych Miłosierdzie
  • Fundacja Krok po Kroku
  • Stowarzyszenie Mówić bez Słów
  • Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego - logo
  • „Sieć MPD” - logo
Mapa serwisu
Poprawny HTML5Poprawny CSS3
© Treść 2009-2019 Polskie Forum Osób z Niepełnosprawnościami :: © Projekt i wykonanie MASK :: Strona oparta na Joomla!

Ta strona dla swojej pełnej funkcjonalności używa ciasteczek (cookies), przechowywanych na dysku Twojego komputera. Jeśli nie zgadzasz się na to, zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej (zgodnie z jej instrukcją).